Ervaringen van een deelneemster
Week van de Ontmoeting 2025
Jaarlijks is in het najaar de landelijke Week tegen Eenzaamheid. De Coalitiepartners van gemeente Alkmaar organiseren ook acties in deze week. Zij spreken liever van de Week van de Ontmoeting.
In Graft-De Rijp en Schermer organiseerde WelzijnWonenPlus (WWP) voor het zesde jaar op rij de actie Tijd voor een (ge)bakkie.
Dit jaar deden 44 bewoners mee uit verschillende dorpen. Zij werden bezocht door 22 vrijwilligers. Bij bakker Kaandorp in De Rijp haalden de vrijwilligers gebakjes op om mee te nemen naar hun bezoek. Brenda van WWP verwoordt de kern van deze actie:
‘De meerwaarde voor ons is aandacht, verbinding en echt contact.’
Leuk weetje: Sinds twee jaar is de actie ook overgenomen in Alkmaar-stad: ‘Met groot succes.’
Momenten van Eenzaamheid: Het verhaal van mevrouw Bakker
Haar zoon gaf haar op voor de gebaksactie. Dat vond mevrouw Bakker heel lief.
Ze kreeg bezoek van twee vrijwilligers. Ook de fotograaf van de lokale krant kwam langs. Haar verhaal wil ze graag delen.
‘Ik vind het belangrijk om uit te leggen dat eenzaamheid niet betekent dat je eenzaam bént. Je hebt af en toe gevoelens van eenzaamheid. Dat is iets anders.’
Leven met Parkinson
Mevrouw Bakker was zestig jaar toen ze de diagnose Parkinson kreeg. Vijf jaar later ging ze met pensioen. Gaandeweg is haar leven ingrijpend veranderd. Ze is inmiddels 76 jaar en heeft last van stijve spieren, trillingen en tintelingen en slapeloze nachten. En momenten waarop woorden in haar hoofd zitten, maar niet uit haar mond komen.
‘Je hele lichaam doet soms raar. En dan kun je het niet goed uitleggen. Ik denk dat alleen mensen die zelf Parkinson hebben, echt weten hoe dat voelt.’
Ze onderging een operatie waarbij elektroden in haar hersenen zijn geplaatst. Dat gaf een tijd verlichting, maar ze merkt dat de klachten nu weer toenemen.
‘Het gaat achteruit. Dat weet ik. En dat maakt me soms bang. Hoe zal dit eindigen? Maar ik heb geleerd om sterk te zijn. Misschien komt dat wel doordat ik vroeger werd geplaagd. Daar wordt je hard van, en misschien helpt me dat nu wel.’
Mevrouw Bakker vindt zichzelf geen eenzaam mens. Ze heeft contact met buren, maakt makkelijk een praatje en haar zonen komen regelmatig langs. Toch kent ze momenten van eenzaamheid.
‘Als je zeventien jaar Parkinson hebt, heb je heel veel eenzame momenten. De ziekte trekt me soms mentaal naar beneden. Dan kan ik zomaar huilen, zonder duidelijke aanleiding. Ik weet dat het gevoel weer wegtrekt, maar het blijft zwaar.’
De stilte in huis vliegt me aan. Daarom staat de radio of televisie bij mij altijd aan.
Contact met anderen
Mevrouw Bakker woont al een aantal jaar in Graft en voelt zich er thuis. Ze maakt makkelijk contact, bijvoorbeeld tijdens een wandeling.
‘Dan kun je zomaar in gesprek raken met iemand. Dat vind ik fijn. Ik houd van gesprekken waarin beide mensen iets delen. Niet alleen de koetjes-en-kalfjespraat, maar een echte uitwisseling.’
Verlies van zelfstandigheid
Door haar ziekte en het verlies van haar rijbewijs is ze afhankelijker geworden van anderen. Dat vindt ze lastig. Ze kan niet zomaar ergens naartoe, en plannen is moeilijk omdat ze goede en slechte dagen heeft. Voor ziekenhuisbezoeken, is ze aangewezen op anderen. Soms helpt haar vriend die regelmatig voor een paar weken naar Nederland komt en dan haar auto gebruikt.
Ze heeft al 26 jaar een relatie met haar Duitse vriend. Zij ontmoetten elkaar tijdens een wintersportvakantie. ‘Het was een vrolijke avond met dansmuziek. Hij vroeg me ten dans en ik voelde:
Dit is hem. En zo begon het. Maar het was ingewikkeld en verwarrend, omdat ik nog getrouwd was. We wonen niet samen en dat bevalt ons goed. We hebben allebei een rugzak. En ik wil hem niet belasten met mijn ziekte. Onze band blijft sterk en waardevol.’
Tips
Mevrouw Bakker wil vooral dat mensen begrijpen dat eenzaamheid niet altijd zichtbaar is. En ook niet altijd te maken heeft met weinig bezoek of contact. Soms komt het door ziekte, door herinneringen of door het verlies van zelfstandigheid.
‘Ik ben niet eenzaam. Ik heb momenten van eenzaamheid.’
Tot slot heeft mevrouw Bakker een paar waardevolle adviezen voor mensen die zich soms alleen voelen:
– Zorg voor geluid in huis – radio of televisie aan.
– Ga elke dag even naar buiten – al is het maar een klein rondje.
– Maak contact – een groet of kort praatje kan al helpen.
Meer informatie?
Voor meer informatie over de actie Tijd voor een gebakkie:
Brenda van Esch WelzijnWonenPlus: brenda@welzijnwonenplus.nl
Fotograaf: Ad Hodde
