Hedy (85 jaar) en Nel (81 jaar) komen graag naar het eetcafé in buurthuis De Wachter. Ze zijn beide alleenstaand en vinden het veel gezelliger om samen te eten.
Monique is sociaal cultureel werkster in het buurthuis: “Deze twee dames kwamen los van elkaar naar ons sociaal eetcafé, maar ik zag al gauw dat het klikte tussen hen. Dáár doe je het voor.”
Nel en Hedy beamen dat: ‘Ook buiten het eetcafé drinken we koffie met elkaar, we bellen elkaar en we gaan ook wel eens samen lunchen’. 

Motivatie om samen te eten
Nel: “Ik hou niet van koken. Sinds mijn man met pensioen was, kookte hij vaak. En daarbij vind ik het verrijkend om samen te eten, met al die verschillende mensen en achtergronden aan tafel.”
Hedy: “Ik wilde nieuwe mensen ontmoeten. Ik had 25 jaar in Spanje gewoond met mijn man en ik kende niemand in deze wijk. Toen ben ik naar het buurthuis gestapt en  vroeg ik aan Monique waar ik mensen kon ontmoeten. Voor mij was het eten hier echt een binnenkomer.”
Nel: “Zo hebben wij elkaar ontmoet. Het klikte eigenlijk meteen tussen ons. We gaan altijd bij elkaar zitten bij het sociaal eetcafé. Mijn man zei altijd: Accepteer wat is en laat los wat was. En dat kan ik. Als het tegenzit, denk ik daar aan.”
Hedy: “We proberen de pluspunten te zien en we hebben veel overeenkomsten. Allebei zijn we alleenstaand, we hebben kinderen en kleinkinderen. Daar praten we graag over met elkaar.”

Soms gaan de gesprekken aan tafel nergens over, en soms zijn ze heel diep. Maar we lachen ook veel.

Gesprekken aan tafel
Monique: “We besteden extra aandacht aan het sociale aspect. We investeren in aandacht en gesprekken. Ik schuif aan bij alle tafels. Wat ook hielp, was de komst van ronde tafels: er kwam meteen veel meer contact met elkaar aan tafel.
Door de gesprekken ontstaat een band met de mensen. En daardoor kan ik ook wel eens doorverwijzen. Bijvoorbeeld naar de cursus over rouw als ik hoor over het verdriet en het verlies na het overlijden van een partner.”
Nel: “Je leert elkaar steeds beter kennen. Er is een vaste groep die altijd komt. We zitten vaak aan dezelfde tafel, maar wisselen van plaats. Het is een mooi om het met elkaar over van alles te hebben.”

Het samen eten betekent heel veel voor mij

Hedy: “Als ik een dag niks te doen heb en thuisblijf, ben ik gelijk weg. Ik moet naar buiten, dan zie ik mensen. Dat is voor mij heel belangrijk. Ik moet er niet aan denken helemaal alleen te zijn. Ik voel me nu goed ingeburgerd hier en ik ben heel blij met deze vriendschap.’
Nel: ‘We zien onze kinderen niet zoveel. Ze hebben hun eigen leven en zo hoort het ook.
We zijn alleen, maar niet eenzaam. Omdat we alleenstaand zijn, hebben wij meer behoefte aan contact buiten het samen eten om.”

Over het sociaal eetcafé
Het sociaal eetcafé in buurhuis De Wachter is om de twee weken, op donderdagen.
Om 17.00 uur gaat de deur open en om half zes begint het eten. Per avond komen er zo’n 30 mensen.
Monique: “Er zijn ook echtparen die komen. En een meneer neemt altijd zijn kleinkind mee. En enkele keer komt er een gezin met jonge kinderen die in de wijk wonen.
Nel: “We weten nooit van tevoren wat we eten, maar het is altijd een 3-gangen-menu: soep, maaltijd en een toetje. Vegetarisch kan ook.’
Monique: “We hebben een team vrijwilligers die helpen en koken. We maken er een feestje van. Ook qua aankleding en op speciale dagen, zoals het gourmetten met Pasen bijvoorbeeld.
Hedy: “Dankzij Monique is het samen eten zo sfeervol en voel je je welkom.’ 
Nel: “Zelfs op eerste kerstdag is ze erbij, met haar hele gezin.’

Voor meer informatie en aanmelden
Bel of mail Monique, sociaal cultureel werkster: 072-5125595 en scw@buurthuisdewachter.nl of info@het-schermereiland.nl

Website: https://buurthuis-dewachter.nl/